|
ΣΤΗΝ
ΠΡΩΤΗ
ΓΡΑΜΜΗ ΤΩΝ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ
ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ
Αυτό που εννοούσε ο Μάντισον είναι ότι ένας λαός που γνωρίζει και είναι πληροφορημένος μπορεί να πάρει έξυπνες αποφάσεις σχετικά με το μέλλον του. Ο Νόμος περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης είναι ένα από τα πιο πολύτιμα εργαλεία που επιτρέπουν στους ανθρώπους να μάθουν τι ακριβώς κάνουν οι κυβερνήσεις τους, καθώς και το αν οι κυβερνητικές υπηρεσίες διατηρούν φακέλους για το άτομό τους. Όταν σκεφτεί κανείς ότι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο Νεότερος υπήρξε το θέμα δεκάδων χιλιάδων κυβερνητικών εγγράφων διασκορπισμένων στα αρχεία του FBI και της Εφορίας των ΗΠΑ, τότε μπορεί να καταλάβει γιατί αξίζει τον κόπο μερικές φορές να γνωρίζει αυτό το νόμο. Όπως και να 'χει, ο Κινγκ δεν είχε πρόσβαση εκείνη την εποχή σε κάποιο Νόμο περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης.
Η ιδέα της ελευθερίας της πληροφόρησης δεν πέρασε χωρίς αντιπαράθεση. Αρκετές κρατικές υπηρεσίες ενεπλάκησαν σε μεγάλους δικαστικούς αγώνες για να διατηρήσουν τη μυστικότητά τους.
Για να καταφέρει να αντιπαρέλθει αυτές και άλλες ενέργειες που επιζητούσαν να παρακαμφθεί ο νόμος, η Εκκλησία της Σαηεντολογίας υπέβαλε μια ανοιχτή επιστολή στο Κογκρέσο στις 4 Ιουλίου 1981, υπογεγραμμένη από 146 οργανισμούς που αντετίθεντο στην προσπάθεια που γινόταν εκείνο τον καιρό να περιοριστεί η αποτελεσματικότητα του νόμου.
Η Εκκλησία της Σαηεντολογίας, ευρέως αναγνωρισμένη ανάμεσα σε ομάδες δημοσίου συμφέροντος ως μια αυθεντία με ηγετική θέση στη νομοθεσία περί ελευθερίας της πληροφόρησης, έχει αποκτήσει επίσης σημαντική φήμη για το ρόλο της στην πληροφόρηση των πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών για τα δικαιώματά τους σχετικά με το Νόμο περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης. Όταν ψηφίστηκαν τα νομοσχέδια περί ελευθερίας της πληροφόρησης στη Γαλλία (1978), στον Καναδά (1982), στη Νέα Ζηλανδία (1983), στην Ιταλία (1991) και στο Βέλγιο (1991), τα μέλη της Εκκλησίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προώθησή τους.

|