|
Η HΘIKH ΤΗΣ
ΣΑΗΕΝΤOΛOΓΙΑΣ KAI
ZHTHMATA
ΔIKAIOΣYNHΣ
ΗΘΙΚΗ
|
 |
Το Βασικό Μάθημα στην Ηθική της Σαηεντολογίας περιλαμβάνει το βιβλίο «Εισαγωγή στην ηθική της Σαηεντολογίας» και τη μαγνητοφωνημένη διάλεξη του Λ. Ρον Χάμπαρντ «Οι πέντε καταστάσεις ηθικής», και δείχνει σε κάποιον πώς να εφαρμόσει ουσιαστικά την τεχνολογία της ηθικής και της δικαιοσύνης της Σαηεντολογίας.
|
Το σύστημα ηθικής στη Σαηεντολογία βασίζεται ολοκληρωτικά στη λογική. Αν και τα ήθη, όπως επισήμανε ο Ρον Χάμπαρντ, είναι κυρίως κανόνες συμπεριφοράς που προήλθαν από τη συσσωρευμένη εμπειρία των παλαιότερων εποχών, και γι' αυτό το λόγο ίσως να μην έχουν πια απόλυτη σχέση με την επιβίωση, η ηθική στηρίζεται ολοκληρωτικά στη λογική, στο υψηλότερο δηλαδή επίπεδο επιβίωσης για όλα τα δυναμικά. Πράγματι, απουσία οποιουδήποτε άλλου πράγματος, ένας κανόνας ηθικής μπορεί να προσφέρει ένα μέτρο σύγκρισης για την άριστη συμπεριφορά, ενώ η ηθική συμπεριφορά πάντα απαιτεί αφοσίωση στους ηθικούς κώδικες της κοινωνίας. Αλλά με το πέρασμα των χρόνων τα ήθη μπορεί να ξεπεραστούν, να γίνουν φορτικά και, έτσι, να προκαλέσουν επανάσταση. Έτσι, αν και οι κώδικες ηθών είναι σεβαστοί, είναι η αφοσίωση στα ηθικά πρότυπα που διατηρεί σταθερά ανοιχτά τα κανάλια της Γέφυρας, δίνοντας τη δυνατότητα στους Σαηεντολόγους να προοδεύσουν ομαλά, χωρίς να αποσπάται η προσοχή τους.
Η ηθική είναι δυνατόν να ορισεί ως οι ενέργειες που αναλαμβάνει ένα άτομο από μόνο του για να εξασφαλίσει ότι θα συνεχίσει να επιβιώνει σε όλα τα δυναμικά. Είναι κάτι προσωπικό. Όταν κάποιος είναι ηθικός, είναι κάτι που το κάνει από μόνος του και με δική του επιλογή.
Η λογική της Σαηεντολογίας είναι αδιαπραγμάτευτη και βασίζεται σε δύο βασικές ιδέες: το καλό και το κακό. Όπως η ηθική και η δικαιοσύνη, έτσι και οι έννοιες του καλού και του κακού είναι από παλιά εκτεθειμένες σε γνώμες, σύγχυση και συσκοτισμό. Αλλά, για να εκτιμήσει κανείς σε τι αναφέρεται η ηθική της Σαηεντολογίας πρέπει να κατανοήσει ότι το καλό μπορεί να θεωρηθεί ως μια εποικοδομητική πράξη επιβίωσης. Είναι κάτι που, για να το θέσουμε απλά, είναι πιο πολύ ωφέλιμο παρά καταστροφικό για τα δυναμικά. Πράγματι, τίποτε δεν είναι ολοκληρωτικά καλό, και, για να χτιστεί κάτι από την αρχή, συχνά απαιτείται καταστροφή σε κάποιο βαθμό. Αλλά, αν η δημιουργία υπερβαίνει την καταστροφή, αν περισσότερα δυναμικά προάγονται αντί να βλάπτονται, τότε μια πράξη μπορεί να λογίζεται ως καλή. Έτσι, για παράδειγμα, μια νέα θεραπεία που σώζει εκατό ζωές αλλά σκοτώνει μία είναι αποδεκτή θεραπεία.

|