|
ΚΕΦΑΛΑΙO
17
Η HΘIKH ΤΗΣ
ΣΑΗΕΝΤOΛOΓΙΑΣ KAI
ZHTHMATA
ΔIKAIOΣYNHΣ
πειδή από παλιά έχει αναγνωριστεί ότι η πνευματική πρόοδος και η σωστή διαγωγή είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, όλες οι μεγάλες θρησκευτικές φιλοσοφίες διαθέτουν κάποιο σύστημα για την ηθική και τα ήθη, καθώς και κάποιο σύστημα δικαίου. Έτσι, θεωρείται ότι οι Δέκα Εντολές είχαν στόχο να καταγράψουν εκείνα τα αμαρτήματα που θεωρούνταν προσβλητικά απέναντι στο Θεό και επιβλαβή για τον εβραϊκό λαό. Με την ίδια λογική, οι βουδιστές ανέπτυξαν την ιδέα του «να κερδίζει κανείς δικαίως το ψωμί του», ενώ οι χριστιανικές απόψεις για την αμαρτία γεμίζουν χίλιες ή και περισσότερες σελίδες. Αλλά το να τίθενται απλώς κανόνες ποτέ δεν οδήγησε σε κάποια σημαντική βελτίωση, μέχρι τη στιγμή που ο Λ. Ρον Χάμπαρντ προσδιόρισε και κωδικοποίησε το θέμα, δημιουργώντας μια αξιοποιήσιμη τεχνολογία ηθικής και δικαιοσύνης στη Σαηεντολογία, που μπορεί να αυξήσει την ευτυχία, την ευημερία και την επιβίωση.
Όταν εξετάζονται η ηθική και η δικαιοσύνη της Σαηεντολογίας, υπάρχει ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη: Για ένα Σαηεντολόγο δεν αρκεί να φροντίζει μόνο για τη δική του επιβίωση και να βελτιώνει μόνο τη δική του πνευματική ύπαρξη μέσα από τη Σαηεντολογία, αφήνοντας τους άλλους συνανθρώπους του να ενεργούν με τους δικούς τους μηχανισμούς. Όσο οι Σαηεντολόγοι προοδεύουν στη θρησκεία τους, αντιλαμβάνονται όλο και πιο πολλά για το περιβάλλον τους και τους ανθρώπους γύρω τους, καθώς και την ευθύνη που έχουν απέναντι στην κοινωνία και τον κόσμο γενικότερα. Συνεπώς, η ηθική και τα ζητήματα περί δικαίου στη Σαηεντολογία εκτείνονται πολύ πιο πέρα από το θέμα του προσωπικού συμφέροντος. Αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του ευρύτερου σκοπού της βελτίωσης των καταστάσεων μέσω όλων των δυναμικών, της συμβολής του καθενός στην απελευθέρωση του κόσμου από την ταπείνωση, τη βία και τα δεινά που τόσο συχνά απαντώνται στο σύγχρονο πολιτισμό.
 
|
