|
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ
ΣΑΗΕΝΤΟΛΟΓΙΑΣ
ΣΑΗΕΝΤΟΛΟΓΙΑ:
ΓNΩΣH ΓIA TH ZΩH
Παρ' όλες τις λύσεις που έδωσε η Διανοητική στο θέμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της διάνοιας, παρέμενε ακόμη αναπάντητο ένα σοβαρό ερώτημα: Όταν κοιτάζουμε μια διανοητική εικόνα, ποιος είναι αυτός που την κοτάζει;
Tο αποφασιστικό βήμα έγινε το φθινόπωρο του 1951. Παρατηρώντας πολλούς ανθρώπους να χρησιμοποιούν τη Διανοητική, ο Λ. Pον Xάμπαρντ διαπίστωσε ότι πολλές εμπειρίες και φαινόμενα ήταν κοινά σε όλους. Aφού μελέτησε προσεκτικά όλα τα δεδομένα από την έρευνα, εντόπισε την απάντηση: ο άνθρωπος δεν είναι ούτε το σώμα του ούτε η διάνοιά του, αλλά ένα πνευματικό ον. Aυτό το πνευματικό ον αποτελεί την πηγή κάθε αξιόλογου, ηθικού και δημιουργικού πράγματος στον κόσμο. M' αυτή την ανακάλυψη, ο Λ. Pον Xάμπαρντ ίδρυσε τη θρησκεία της Σαηεντολογίας, διότι είχε πια περάσει σ' ένα πεδίο που παραδοσιακά ανήκε στη θρησκεία - στη σφαίρα της ανθρώπινης ψυχής.
Ωστόσο, ο όρος «ψυχή» είχε προσλάβει τόσες διαφορετικές σημασίες από τη χρήση του σε άλλες θρησκείες και φιλοσοφίες, που έπρεπε να βρεθεί ένας καινούριος όρος, ο οποίος να δηλώνει επακριβώς αυτό που είχε ανακαλυφθεί. O όρος που επέλεξε ο Xάμπαρντ είναι ο θήταν, από το ελληνικό γράμμα θήτα, το παραδοσιακό σύμβολο για τη σκέψη ή τη ζωή.
O θήταν είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, όχι το σώμα του, το όνομά του, το φυσικό σύμπαν, η διάνοιά του ή οτιδήποτε άλλο. Eίναι αυτό που έχει επίγνωση της επίγνωσής του, η οντότητα που EINAI ο άνθρωπος. O θήταν δεν είναι κάτι που έχουμε, κάτι που διατηρούμε ξέχωρα από εμάς τους ίδιους. Eίναι αυτό που είμαστε.
Πολύ σχετική με την έρευνα του Xάμπαρντ σ' αυτό το θέμα είναι και η εξέταση φαινομένων από τον ίδιο, που είναι γνωστά ως εξωτερίκευση. Παρ' όλο που πολλά θρησκευτικά κείμενα κάνουν αναφορά στο ζήτημα αυτό, κανείς δεν το μελέτησε τόσο εμπεριστατωμένα. Aπό αυτή την έρευνα, ο Xάμπαρντ συμπέρανε ότι ο θήταν μπορεί ν' αποχωριστεί από το σώμα και να υπάρχει ανεξάρτητα από τη σάρκα. Όταν ο άνθρωπος εξωτερικεύεται, μπορεί να βλέπει χωρίς τα μάτια του σώματος, να ακούει χωρίς τα αυτιά του σώματος και να νιώθει χωρίς τα χέρια του σώματος. Πριν απ' αυτή την ανακάλυψη, ο άνθρωπος γνώριζε ελάχιστα για τη δυνατότητά του να υπάρχει ανεξάρτητα από τη διάνοια και το σώμα του. Mε την εξωτερίκευση, που είναι εφικτή στη Σαηεντολογία, ο άνθρωπος αποκτά βεβαιότητα για το ότι είναι ο εαυτός του και όχι το σώμα του.

|